Draaipoging bij stuitligging (versie)
20 dec 2015 Lifestyle 34

Draaipoging bij stuitligging (versie)

Toen ik zwanger was van Senna kwamen we er rond 30 weken achter dat hij in een stuitligging lag. Grappig was dat Senna precies op dezelfde manier in mijn buik lag als dat ik bij mijn eigen moeder lag. Het hoofdje aan de rechterkant onder de ribben. Grappig detail: als ik mijn buik aanspan kan ik precies nog de bult zien waar Senna met zijn hoofdje lag. Dat Senna in een stuit lag zei volgens de verloskundige niets, hij kon immers nog draaien.

Stuitligging

Maar draaien, dat gebeurde niet. En ergens had ik ook sterk het gevoel dat dit niet zou gaan gebeuren. En ik kreeg gelijk want met 36 weken gezonde zwangerschap lag Senna nog steeds lekker met zijn hoofdje tegen mijn ribben aan. Langzaamaan werd er besproken hoe dit nu verder moest. De verloskundige vertelde graag de baby te willen gaan draaien. Zelf voelde ik daar niets voor, maar min of meer werd mij verteld dat dit toch een eerste stap zou zijn. Als de baby namelijk gedraaid zou kunnen worden kon ik op de natuurlijke manier bevallen.

Versiepoging bij een stuitligging

Voor degene die geen idee hebben waar ik het over heb: een draaipoging oftewel een versiepoging is een poging om de baby in de baarmoeder proberen te draaien. Dit betekent dat de verloskundige druk uitoefent en zo het hoofdje omlaag probeert te krijgen. Zelf had ik heel sterk het gevoel dat de baby niet zomaar op die manier in mijn buik lag maar dat daar een reden voor was. Draaien vond ik eigenlijk gewoon heel sneu. Maar goed, we gingen ervoor.

Draaipoging

Een draaipoging wordt tussen de 37e en 38e week gedaan. Dit zodat de baby minder gemakkelijk weer terug zou kunnen draaien. Wat ik nog goed weet van de draaipoging is dat het echt heel erg vervelend was. Het deed pijn en ergens werd ik ook een beetje angstig  van dat getrek aan mijn buik. Na ongeveer 10 minuten werd duidelijk dat Senna zich niet liet draaien en bleef liggen waar hij lag.

Er werd geadviseerd om het een week later nog eens te proberen. Zo gezegd zo gedaan. Dit maal is het zelfs met twee verloskundigen geprobeerd, maar Senna liet zich niet zomaar draaien. Ik moet zeggen dat deze tweede poging mij ook best zwaar viel en het zweet mij uitbrak. Omdat het wederom niet gelukt was werd ik doorgestuurd naar het ziekenhuis. Het is normaal om na een tweede mislukte poging doorgestuurd te worden naar het ziekenhuis. Hier kan men de baby beter monitoren en wordt het door een gynaecoloog gedaan.

Draaipoging ziekenhuis

Een aantal dagen later lag ik in een ziekenhuisbed met een hoop toeters en bellen om mij heen, voor nog een draaipoging. Naast de gynaecoloog stond er nog een hele horde aan co assistenten om mij heen. De gynaecoloog gaf aan om te starten met draaien. Hij legde zijn handen op mijn buik, voelde even, trok zijn handen terug en vertelde geen draaipoging te willen doen. Het was een onbegonnen zaak, en draaien zou alleen maar vervelend zijn voor de baby.

Ik ken verhalen waarbij het draaien een succes is geweest, maar bij ons niet helaas. Nu ik bij de tweede zwangerschap van Sophia, en een andere verloskundige, te horen kreeg dat draaien niet verplicht is, voelde ik mij wel een beetje vervelend. Als ik dat had geweten had ik nooit zo aan Senna laten trekken. De gynaecoloog liet zelfs vallen dat in dit geval draaien onverantwoordelijk was, en dat heeft mij aan het denken gezet.

Het is niet mijn bedoeling om een negatief beeld te geven van een draaipoging. Zoals ik al zei, zijn er ook veel goede verhalen. Ik geloof dat je als mama altijd moet doen wat goed voelt en niet wat anderen zeggen dat je zou moeten doen. Dat heb ik er in ieder geval wel van geleerd.

Heb jij ervaring met een draaipoging? Positief of negatief?

handtekening-saskia

Volg jij mij al via FacebookBloglovin , Instagram en/of twitter?

 

Reacties

  • Miron

    Ook bij mij hebben ze een versie gedaan. Ik vond dit op zn minst gezegd geen leuke ervaring. Ik had de hele tijd harde buiken maar vk bleef proberen. Mijn hele buik werd ingeduwd en het deed vreselijk veel pijn. Heb dagenlang met een beurs gevoel aan mijn buik rondgelopen. Versie was ook niet gelukt waardoor ik een ks heb gehad.

  • Dorien

    Ik heb er zelf geen ervaring mee maar heb al vaker gehoord dat het een pijnlijke ervaring kan zijn. Wel, is het n in de gevallen die ik ken wel gelukt. Vervelend dat je er zo’n nare ervaring mee hebt en fijn dat je deelt dat het dus niet verplicht is om je kindje te laten draaien!

  • Nicole

    Draaipoging hier ook jammerlijk mislukt. Ik kon de pijn niet aan. Deed meer pijn dan die hele fucking bevalling bij elkaar! Uiteindelijk is ons zoontje daardoor in nood geraakt en te vroeg geboren met complicaties. Overigens is hij met 3 cm ontsluiting zelf gedraaid en moest ik alsnog op de natuurlijke manier bevallen.

    • Saskia Hardeman

      Wat rot om te lezen! Fijn dat je kindje alsnog goed is gedraaid, maar echt naar dat je die pijn hebt gehad.

  • Galina

    Het zoontje van mijn vriendin lag ook in stuit en daar hebben ze dit ook bij geprobeerd, zonder succes. Maar wat ze ook hebben geprobeerd was kaarsjes houden bij de dikke teen. Het kindje reageerde er echt heel goed op, begon druk te bewegen zodra ze het deden, maar draaide uiteindelijk helaas niet.

    • Saskia Hardeman

      Ja ik heb mij daar toen ook nog in verdiept inderdaad, ik las er veel positieve reacties over maar heb het zelf niet geprobeerd.

  • Eva

    Nee, ik heb zelf nooit een draaipoging ondergaan. Maar ik wist van tevoren dat ik dat niet wilde. Dat gedraai en getrek aan mijn buik en aan de baby. Nee op een of andere manier vond ik dat een beetje gevaarlijk.
    Een lastige kwestie, want bij sommige gaat het wel goed…maar bij sommige ook niet…
    Liefs, Eva

    • Saskia Hardeman

      Ja precies. Ik denk dat daardoor de verloskundigen zo fanatiek zijn; omdat het vaak wel lukt. Maar toch. Ik ben er wel van geschrokken dat de gynaecoloog het een onbegonnen zaak vond. Hoe bevalt Zarqa? 🙂

  • Simpel, met een snufje liefde

    Bij mij lag Casper ( baby 1 ) ook in stuit. Wessel lag goed en dat was bij ons het gevaarlijke. Ze lagen in elkaar geklemd. Hier nooit een draaipoging gedaan, kon natuurlijk ook niet. Als ik ooit nog zwanger raak dan zal ik dit stuk zeker in gedachte houden en 2 keer nadenken of ik een draaipoging zal doen.

  • Nathalie | insideandout.nl

    Ik vind dit eigenlijk alleen maar heel nuttig, deze informatie. Ik ben zelf (nog geen) moeder, en zaken als draaipogingen, daar heb ik nog nooit van gehoord. Juist door dit soort persoonlijke stukjes leer je meer, en zie je ook hoe jij bijvoorbeeld deze ingreep hebt ervaren. Daarom wil ik je vooral bedanken voor het delen! <3

    • Saskia Hardeman

      Wat lief en fijn om te lezen, dankjewel!!

  • Deborah

    Ja, hier ook een een (mislukte) draaipoging, maar het was er maar één. Ik ben me er altijd van bewust dat de zorg in dienst staat van mij (en mijn kinderen). Ik houd daarin dus zelf de regie. Zeker een zwangere vrouw weet intuitief wat goed is en wat niet.

  • theesnorkel

    Ook hier een kleintje dat dwars lag ( hele zwangerschap). Maar een positieve versie-ervaring!
    Nadat draaipogingen door de verloskundige mislukte, ze draaide gelijk weer terug, doorgestuurd naar de gynaecoloog. Daar werd geadviseerd weer een draaipoging te doen zodra de baarmoederhals “week” zou zijn, de bevalling zou dan gelijk ingeleid worden. Dit gebeurde helaas maar niet. Met exact 39 weken zou de kleine in ieder geval gehaald worden ivm risico’s, maar zonder weke bmh. Ik had me al helemaal voorbereid op een keizersnee, omdat ik me niet kon voorstellen dat een draaipoging nu wel zou lukken. En inderdaad; ze draaide weer terug. Na overleg met ons hebben ze de kleine nog een keer gedraaid en een sluitlaken om mijn buik gedaan. Toen kon ze niet meer terugdraaien….Door de weenopwekkers zakte het hoofdje en na het doorprikken van de vliezen zakte het nog verder. Uiteindelijk natuurlijk bevallen en nu -drie weken later- nog steeds zo blij dat het is gelukt!

    • Saskia Hardeman

      Fijn om ook iets te lezen over een goede ervaring, dankjewel. Wat goed dat het gelukt is en dat je op de natuurlijke manier hebt kunnen bevallen.

  • Nesrin

    Wow ik vind het ontzettend knap dat jullie dit drie keer een kans hebben gegeven. Mijn dochter lag met haar hoofd naar boven en hier kwamen we in week 35 achter. Het voorstel was inderdaad ook hier: draaien. Mijn antwoord was: nee.

    Ik weet niet wat het was maar alles in mij zei nee. Uiteindelijk is het een keizersnede geworden waar ik geen spijt van heb, absoluut niet.

  • Charlotte

    Pff wat een getrek en geduw is dat zeg. Bij ons draaide Aukje nog net op tijd zelf, gelukkig!

  • Ilse van Kreanimo

    Geen draaipoging hier, maar ik geloof ook heel sterk dat je als Mama je gevoel moet volgen. En ook dat alles een reden heeft.

  • Iris

    Wat raar dat de gynaecoloog meteen voelde dat het niet zou lukken en de verloskundige niet. Dan zou ik achteraf ook na gaan denken.

  • Romy Westerhout

    Op dit moment ben ik zelf 31.5 weken zwanger en ligt m’n kleine meid in een stuit ligging ik voelde dit al vanaf het moment dat ze begon te schoppen, tuurlijk draaide ze continu maar de houding die ik het meeste voelde was stuit of dwars.
    Nu ligt ze dus echt in stuit en in de avonden wanneer ik op bed lig beweegt ze fanatiek en heb ik het idee dat ze probeert te draaien.
    Maar schiet elke keer terug.

    Op het begin toen ik met de groei echo te horen kreeg dat ze dwars lag was ik best van slag omdat ik graag een natuurlijke bevalling wil hebben zoals ik m’n zoontje op de wereld gezet heb ( natuurlijk en thuis ).
    Nu bij de controle heb ik me er al een beetje bij neergelegd.
    Heb het gevoel zoals jij hebt dat ze niet gaat draaien, en heb al best veel last van gespannen harde buiken dus wil er eigenlijk niet aan beginnen om haar te laten draaien, ook omdat ik het gevoel heb dat ze niet voor niks een houding aanneemt.

    Hier in m’n stad word een natuurlijke keizersnede uitgevoerd ( heb me er al wat in verdiept ) en dit vind ik prachtig.
    Dus als ze niet uit zichzelf draait dan laat ik het er bij en ga ik voor een keizersnede.

    • Saskia Hardeman

      Wat goed dat je voor jezelf hebt besloten niet te gaan draaien. Ik geloof ook dat de baby een houding niet zomaar aanneemt. Ik kan mij wel heel goed voorstellen dat je even van slag was hoor, het is ook niet niks allemaal. Bij Sophia heb ik ook een natuurlijke keizersnede gehad. Bij Senna nog een “normale”. Mocht je het leuk vinden om te lezen, ik heb er ook een blogje over geschreven: http://www.twinkelbella.nl/persoonlijke-ervaring-keizersnede-vs-natuurlijke-keizersnede/

      Ik wens je heel veel succes en sterkte met alles! Veel liefs Saskia

      • Romy Westerhout

        Had gelijk gekeken naar ons over de keizersnede en las al de keizersnede vd natuurlijke keizersnede.
        Mooi dat je ze beide mee hebt kunnen maken en een gedeelte van een natuurlijke bevalling bij je eerste zwangerschap.
        Mij heeft het nu veel rust om te wat een natuurlijke keizersnede is en dat het Jeroen Bosch hier aan mee doet.
        Al hoop ik stiekem nog dat ze zelf gaat draaien, al acht ik de kans klein.

        Romy

  • Jess

    Verschrikkelijk dat je zoiets pas achteraf hoort. Grrr. Om grijs haar van te krijgen.

  • jodi - liefthuis

    Wat vervelend dit zo te lezen. Ik heb juist een mega positieve ervaring met het draaien. Ik had gelukkig wel zelf de keuze en wilde het proberen, hier in een ziekenhuis waar een heel versie team gespecialiseerd is. Kans is 50/50 zeggen ze, maar daar was de kans van slagen groter.
    Het komt vast niet alleen door dat team, onze spruit lag makkelijk denk ik, want binnen een halve minuut was hij gedraaid. Vond het gek en ook wel pijnlijk, maar bij lange na niet zoals verwacht. Ik kan me wel voorstellen dat als ik tien minuten zo had gelegen ik er heel anders over zou praten.
    Ik zou het de volgende keer zeker weer laten proberen, maar begrijp jou standpunt heel erg goed.

  • Sheela

    Ik heb nooit een draaipoging gehad, Olivia lag niet in een stuitligging maar paste gewoon niet door mijn bekken heen waardoor er een spoedkeizersnede werd besloten. Maar ik vind het wel een naar verhaal, ik denk dat ik me daar ook niet zo fijn bij zou voelen. Helemaal als mensen aan je buik gaan staan trekken. Wat jammer dat er bij jou niet bij is verteld dat het niet verplicht is, dat zal een wel een nare ervaring voor je zijn geweest zeg! Beetje apart dat je vorige verloskundige dat nooit tegen je heeft verteld.

  • Priscilla

    Calista lag ook verkeerd en er is ook een draaipoging ondernomen. Ik heb er toen ook een stukje over geschreven. Eerlijk gezegd wilde ik het niet en ben ik blij dat het niet gelukt is. Ik was namelijk erg bang voor de bevalling na de eerste en wilde graag een keizersnede. Toch wilde ik niet als een mietje overkomen en hebben ze het een keer geprobeerd. Wel meteen in het ziekenhuis door een versiekundige en een gynaecoloog. Het was erg pijnlijk en lukte niet. Ik ben er een week niet lekker van geweest en heb het bij een poging gelaten. Ik zou het niet weer doen.

  • Liess

    Ik moet eerlijk zeggen dat ik de afgelopen tijd er wel eens wat over gelezen heb, dat ze dat tegenwoordig doen. Ik zag er nooit echt problemen in. Nu ben ik zwanger, en mijn zoon ligt al vanaf ik m voel schoppen in een stuit, en hij zal nog genoeg draaien maar kan wel goed voelen hoe die meestal ligt.
    Nu ben ik in contact met een groepje dames die allemaal in april uitgerekend zijn, en die vertelde mij het verhaal dat er toch best wel risicos aan een draaipoging zitten, kennissen van haar hebben 3 x een draaipoging gedaan en zijn daardoor hun baby kwijt geraakt, omdat de navelstreng om de nek is gaan zitten.

    Dus mocht het zo ver zijn en het zuo moeten gebeuren is het voor mij nee, tis maar een klein risico maar ik ga het risico niet nemen!

  • Jeanine

    Ik heb het zelf gelukkig niet meegemaakt, maar ken ook iemand waarbij het niet gelukt is. Lijkt me best een eng idee. Gelukkig zijn er ook veel gevallen waarbij het goed gaat. Heel handig deze info voor moeders die hetzelfde te wachten staat denk ik zo 🙂

  • Doenja

    Wat fijn dit artikel! En wat erg dat je niet wist dat versie optioneel is. Bij mij lag Sarah sinds de 20-weken echo in een stuit, maar dat zou wel goedkomen… Niet dus, en de vk wilde draaien met 35/36 weken maar alles in mij schreeuwde ‘nee!’. Het voelde voor mij echt niet goed, dat ze met redenen al zo lang in stuit lag. Ik ben toen best wel onder druk gezet door verschillende verloskundigen in de praktijk. Werd zelfs nog nagebeld, of ik echt wel zeker was van mijn beslissing om het niet te laten draaien (en dus naar de gyn gaan en ws een keizersnee zou krijgen). Vond het heel naar om me zo te moeten verdedigen en ja, ik had mijn research gedaan maar vooral mijn gevoel gevolgd. En daar ben ik nog steeds blij mee. Sarah is ruim twee maanden geleden via een gentle sectio ter wereld gekomen ❤️ Ok, herstel gaat langzaam en niet pijnvrij, maar maakt mij echt niet uit, mijn dochtertje is gezond en veilig eruit gekomen.

    Je tweede is toch ook via een keizersnee gekomen? Wat was daar de reden voor? Omdat je al eerder een keizersnee hebt gehad of lag zij ook weer in stuit?

    • Saskia Hardeman

      Dat verdedigen komt me helaas bekend voor. Ik was er door de prenatale depressie denk ik ook gewoon niet tegen opgewassen om daar tegenin te gaan, mijn lijf schreeuwde ook nee. Maar dat het een optie was is mij niet verteld.

      Heel goed dat jij je gevoel hebt gevolgd en wat een mooie naam Sarah. Hoe gaat het met haar? Sophia is ook geboren met de keizersnede. Dit had te maken met de prenatale depressie maar ook omdat mijn bekken waarschijnlijk te smal zijn, Sophia lag overigens wel goed 🙂

  • Angela - Mama met passie

    Hier ook een mega goede ervaring! Ik had van tevoren nog niet besloten een draaipoging te doen. Ons kindje was volgens het ziekenhuis echt aan de kleine kant en dat brengt risico’s met zich mee. Ik vond het ook spannend, want een kindje ligt niet voor niets zo. Maar Naomi probeerde te draaien, iedere week lag ze ook anders en de laatste weken leek het wel of het haar niet lukte. De versiekundige vertelde dat ze meerdere succesvolle pogingen had gehad, ook met kleine kindjes en dat een voorwaarde veel vruchtwater was. Dat had ik gelukkig en na de uitleg hebben we toegestemd. De eerste poging mislukte, toen vanaf de andere kant, dat lukte ook niet. Nog één poging vanaf de eerste kant en anders zouden we stoppen. Ik kon niet meer, dus moest echt stop roepen. Op dat moment voelde ik dat er iets uit mijn bekken kwam en de versiekundige voelde dat ook! Ze pakte dat aan om, ondanks dat ik stop had gezegd, toch door te gaan. En jawel de draaipoging was gelukt en onze uk daalde meteen in! Een voetje zat klem, dus kon gewoon niet uit zichzelf draaien. Wat een opluchting! 5 dagen later is ze geboren van 37 weken en 1 dag.

  • Inge

    Ook mijn dochtertje lag stuit. Ik ben gelijk met 36 weken doorgestuurd naar het ziekenhuis. Voordat zij de versie uitvoerde heb ik eerst een echo gehad om te kijken hoe zij precies lag en is het kindje helemaal nagegeken en heb ik een half uur aan de ctg gelegen omdat zij zeker wilden weten dat het kindje het goed maaktte in mijn buik en de versie aan zou kunnen. Dit was het geval dus hebben zij de versie uitgevoerd. dit viel mij echt heel erg mee. Had allemaal horrorverhalen gelezen dus was echt bloed nerveus. Maar het deed niet echt veel pijn. Na de versie weer een echo en ctg gehad en pas naar huis gestuurd toen ze zeker wisten dat de baby zich nog prettig voelde.
    Ik ben wel voor de versie gegaan omdat mijn vk vertelde de natuurlijke van bevallen waarbij het kindje met het hoofdje naar beneden ligt de veiligste is voor moeder en kind.

  • Marian Zw.

    Bij mij ging het juist super soepel, beetje gel op mn buik en draaien. Ik was ook erg ontspannen, kon mn kindjes zelf ook een beetje draaien als het onder mn ribben lag. Maar het was dan ook mn vierde kindje. Dus veel ruimte in de baarmoeder. Uiteindelijk gedraaid, maar de nacht erop alweer terug gedraaid. Tot even voor de bevalling opnieuw is het kindje zelf gedraaid, lag nu goed en toen begonnen ook meteen de weeen. 8:00 verloskundige op de stoep, vliezen gebroken, in het water gepoept, dus naar het ziekenhuis. Onderweg geen wee gehad. Om 9: 15 in het ziekenhuis weer een wee en om 9:45 is hij geboren! Geloof dat ik tussendoor geen tijd gehad heb om adem te halen. In een half uur van 3 cm naar geboren!

    • Saskia Hardeman

      Jeetje, dat is inderdaad super snel! Fijn dat je kindje uiteindelijk zelf is gaan draaien.

  • Kim

    Wat een onwijs fijn artikel! Hier nu in week 34 en vorige week te horen gekregen dat ons meisje in stuit ligt. Met haar voetjes helemaal in mijn bekken gepropt. Vreselijk gevoel met schoppen. Soms tot huilends aan toe! Ik ben onwijs bang dat ze niet goed draait voor de bevalling. Dus bereid mijzelf vast voor op hetgeen wat er daarna gaat gebeuren. In ieder geval geen draaipoging voor mij. Zoals meer mama’s hier.. Alles in mij schreeuwt nee. En vriendlief zegt dat ze dan niet voor niks zo zou blijven liggen. Al kan er nog van alles gebeuren in die paar weken natuurlijk. Ben in ieder geval blij met je artikel. Bedankt meis!!

Reageren op Galina Annuleren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv