Prenatale depressie: wat is het eigenlijk? (klachten)
8 mrt 2015 Mama Prenatale Depressie 11

Prenatale depressie: wat is het eigenlijk? (klachten)

In het artikel van vorige week vertelde ik dat ik tijdens mijn zwangerschap last heb van een prenatale depressie. Ik heb ontzettend veel berichtjes, mails en reacties gekregen. Ik was echt onder de indruk van al het liefs en het begrip die jullie mij op deze manier hebben gegeven. Doordat ik merk door onder andere mailtjes die ik krijg  dat er behoefte is aan meer informatie over deze ziekte heb ik besloten hier meer over te gaan schrijven. Zolang er vragen gesteld worden wil ik hier graag op antwoorden. Daarom vandaag wederom een heel persoonlijk artikel waarin ik inhoudelijk vertel over een prenatale depressie. Zo vertel ik inhoudelijk over de ziekte maar ook over mijn persoonlijke ervaringen. Ik vertel je meer na de klik. Lees je mee?

Diagnose Prenatale Depressie

In het artikel van vorige week vertelde ik al dat ik heb gemerkt dat er vrij veel mensen zijn die een prenatale depressie niet kennen. Toen ik zelf deze diagnose te horen kreeg moest mij ook eerst worden uitgelegd wat dit inhield. Ik denk dat er zo veel taboe en schaamte heerst op het niet gelukkig zijn tijdens een zwangerschap, dat er helaas heel veel vrouwen zijn bij wie deze ziekte niet (of te laat) vastgesteld wordt. Zelf durfde ik ook niet naar de huisarts. Totdat de situatie zo moeilijk werd dat ik niet anders meer kon. Ik moet er ook niet aan denken hoe het zou zijn verlopen als deze ziekte niet bij mij zou zijn vastgesteld. Behandeling is noodzakelijk bij een prenatale depressie, zowel voor de moeder als voor het ongeboren kind. En niet vergeten natuurlijk het gezin en haar omgeving.

Klachten Prenatale Depressie

Om het gemakkelijk uit te leggen is een prenatale depressie een depressie die tot uiting komt tijdens de zwangerschap. Een vrouw weet vaak nog niet dat zij zwanger is en kan al depressieve klachten hebben. Tijdens de eerste drie maanden van een zwangerschap is het niet vreemd om wisselende stemmingen te hebben en momenten te hebben van somberheid. Toch kunnen de somberheid en stemmingswisselingen zo erg worden en ontstaan er meerdere klachten dat dit niet meer “normaal” is. Hieronder zal ik in het kort de meest voorkomende klachten beschrijven:

  • Irritatie en woede
  • Geen gevoelens naar het ongeboren kind toe hebben
  • Spijt hebben van de zwangerschap
  • Depressiegevoelens
  • Slaapstoornissen. Niet kunnen slapen of een extreme behoefte aan slaap.
  • Angst en paniek. Dwanghandelen, fobieën, hyperventilatie, fobieën.
  • Emoties zijn uit balans (te veel of te weinig)
  • Wanhoop
  • Rusteloosheid
  • Aversie tegen iemand uit je directe omgeving (niet zelden de partner!)
  • Je persoonlijkheid is heel anders dan voor de zwangerschap

Geen grip op een prenatale depressie

Je hoeft niet eerder in je leven een depressie te hebben doorgemaakt om een prenatale depressie te krijgen. Dit is juist iets wat mij ook zo angstig maakte. Wat voor mij een van de gelukkigste periodes uit mijn leven had moeten zijn werd een hel. Het ergste vond ik nog er totaal geen grip op te hebben. En nu achteraf zie ik in dat ik mijzelf nog eens extra druk heb opgelegd door met dit geheim rond te lopen. Ik ben er zo door overvallen en kon het maar niet begrijpen, dat ik dacht dat anderen mij wel helemaal voor gek zouden verklaren. Uiteraard is mijn man er vanaf het begin af aan betrokken geweest en had ik mij niemand beter kunnen wensen dan hem om mij heen. Als hij bij mij was weggegaan had ik dit helemaal begrepen, maar hij heeft juist altijd alles gedaan om mij te helpen.

Angsten bij een prenatale depressie

Voor mij persoonlijk geldt dat mijn klachten bij beide zwangerschappen heel sluipend zijn begonnen. Bij zwangerschap van mijn zoon is het in een vrij laat stadium ontdekt toen ik al bijna niet meer kon functioneren en de hele dag alleen maar voor mij uit zat te staren. Bij deze zwangerschap is het vroeg ontdekt maar daardoor lijken de klachten nog veel heftiger. Bij mijn eerste zwangerschap had ik bijvoorbeeld geen angsten en dat heb ik met deze zwangerschap wel. Ook heb ik extreme rusteloosheid en heb ik soms echt het gevoel door het plafond te schieten van energie. Het is alleen geen prettige energie maar een hele drukkende en vermoeiende energie. Inhoudelijk schrijven over mijn klachten is iets wat ik niet graag doe. Voorlopig zal dit dan ook het enige zijn wat ik inhoudelijk over mijn klachten kwijt wil.

Behandeling is noodzakelijk

Zoals ik al zei is behandeling noodzakelijk. Wel is bij iedereen de behandeling anders want natuurlijk ook afhankelijk is van de klachten. Een fabeltje is dat er tijdens een prenatale depressie geen medicijnen geslikt mogen worden. Een arts zal dit natuurlijk altijd proberen te voorkomen maar indien de klachten zo ernstig zijn is het noodzakelijk om wel medicatie te gebruiken. Natuurlijk brengen medicijnen extra risico met zich mee maar ook hier word je erg goed voor in de gaten gehouden. De volgende keer zal ik meer vertellen over de behandeling en medicatie.

Dankjewel voor het lezen. Vragen mogen altijd gesteld worden. Ik zal eventuele vragen meenemen in een volgend artikel.

Fijne dag allemaal en heel veel liefs,

handtekening-saskia

Volg jij Twinkelbella al via FacebookBloglovin , Instagram en/of twitter?

Reacties

  • Marion

    Ik blijf het goed vinden, vooral voor jou zelf ook, dat je hierover schrijft. Zelf zit ik nu een beetje in de aftermath van een depressie, dus ik weet een klein beetje hoe of wat. Maar wat me zo blijft raken en verdrietig maakt is dat dit juist zo’n mooie tijd hoort te zijn. Nou wil ik jou niet nog verdrietiger maken, maar ik vind dat gewoon zo erg voor je. Uiteindelijk komt het natuurlijk goed, dat moeten we in ons achterhoofd houden. En je hebt steun van je lieve man en je hebt je andere kleine mannetje al rondlopen. Ik hoop zo dat je hier goed doorheen gaat komen. Blijven schrijven, meis. Heel veel liefs. X

  • Nina Simplynspecial

    Ik sluit me aan bij Marion. Het is goed dat je erover schrijft. Zal geen wondermiddel zijn, maar het zal misschien een beetje verlichting geven.

  • Liset - Beautydagboek

    Ik snap dat je je eigen specifieke klachten wat meer voor jezelf wilt houden, kan ik goed inkomen! Het lijkt me erg moeilijk om hier mee geconfronteerd te worden tijdens je zwangerschap. Knap dat je toch nog voor een tweede kindje bent gegaan terwijl je waarschijnlijk(?) al wist dat het je nog een keer zou overkomen. Veel sterkte!

  • beautifulday4makeup

    Ik vind jou zo sterk omdat je dit met ons deelt.

  • Iris | Todayslipstick

    Ik heb echt respect voor je dat je dit met ons deelt en ook zegt dat een behandeling noodzakelijk is. Ik leer hiervan, het kan iedereen overkomen en het is goed om erover te praten.
    Liefs, Iris

  • Iris

    Is het goed te behandelen? Het lijkt me wel fijn als er iets is wat je een stuk beter doet voelen.

  • Milou

    Wat dapper dat je dit weer durft te delen. Het is inderdaad iets dat niet erg bekend is, niet zo bekend als bijvoorbeeld de POSTnatale depressie. Goed dat je er over schrijft!

  • Appeltjegeertje

    Zeker dapper en sterk om dit te schrijven. Ik vind het erg naar voor je dat dit meemaakt. Mijn vraag is of de depressie vanzelf overgaat als de zwangerschapshormonen uit je lichaam zijn?
    Xx Geertje

  • Linda

    Sas je bent echt een toppertje! Vind het zó enorm knap dat je ondanks al je klachten toch zo je best doet, krachtig over komt en dan ook nog je blog kunt runnen. Dapper dat je openlijk over jou klachten schrijft, ik kan mij wel voorstellen hoe moeilijk dat is en ik weet uit ervaring dat erover schrijven een hele grote stap de goede richting op is! (Zonder zwangerschap voor mij dan 🙂 ) Bewustwording is zo’n grote stap! 🙂

  • Norine

    Heel dapper dat je dit zo met ons deelt! Erg naar dat je dit mee moet maken, maar zo ontzettend dapper dat je toch voor een tweede bent gegaan. Zelf ben ik heel bang om mijn gezinnetje uit te breiden. Ik ben niet bang voor een post of prenatale depressie, maar voor hele andere. Ik ben zo bang dat ik mijn zoon te kort doe omdat ik het niet aan kan. Ook ben ik zo bang dat ik en mijn partner het niet redden met nog een kleine. Odin betekende bijna een breuk tussen ons, al zijn we er sterker uit gekomen. Maar toch is er die angst dat dat bij een tweede niet het geval word. Vind het knap dat je je daar overheen zet!

  • Esje

    Zeer herkenbaar voor mij jouw verhaal. Ik heb hetzelfde meegemaakt. Was zo blij zwanger te zijn en als donderslag bij heldere hemel sloeg het om. Ook psychiater. Wilde zelf geen pillen en heb dit geweigerd. Terwijl ik gediagnostiseerd was als zwaar depressief. Ik heb zelf zoveel baat gehad bij de website “geen roze wolk”. De vrouw achter deze site heeft mij ongelooflijk geholpen en begeleid met natuurlijke middelen. Ik knapte gelijk wat op. Het was niet weg, maar het was een stuk draaglijker. Echt een aanrader. Je krijgt van haar zoveel (h)erkenning en goede begeleiding. Iedereen heeft vaak wel gehoord van postpartum maar niet van prepartum depressie. Heel goed dat jij dit probleem aankaart.

Plaats je reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv