Marit’s 8 maanden oude baby kreeg een hersentumor
23 apr 2017 Dit veranderde mijn leven Mama 9

Marit’s 8 maanden oude baby kreeg een hersentumor

Elke zondag mag ik een verhaal delen van een lezer over wat haar leven ingrijpend heeft veranderd. Dit keer het verhaal van Marit waarin zij vertelt hoe het leven van haar, en haar gezin, overhoop werd gehaald toen er bij haar acht maanden oude zoontje een hersentumor werd ontdekt.

Heb jij ook een verhaal dat je wil delen omtrent gezondheid, zwangerschap, bevalling, familie, gezin? Heel graag! Dit kan eventueel anoniem. Mail mij op info@twinkelbella.nl

Hoe het begon

Het was de laatste week van mei in 2015, de week dat ons leven een totaal andere wending kreeg. Een wending die je nooit bedenkt als alles goed lijkt te gaan. Gelukkig met elkaar, twee ‘gezonde’ kinderen, een nieuw huis in het buitengebied, allebei een goede baan en de liefste familie die er bestaat. Wie doet je wat?

Sem was toen 8 maanden jong, maar was deze week zichzelf niet. Van een vrolijk, druk jongetje werd hij een rustige slapende baby die futloos leek te zijn. De huisarts dacht aan een griepje en we keken dat dan ook nog maar even aan. Je denkt immers überhaupt niet aan iets anders. Na nog 1,5 dag aanzien werd zijn reactievermogen steeds minder. Het vertrouwen van ons op een griepje leek ver weg, geen koorts, geen verkoudheid. Ons gevoel gaf aan nogmaals langs de huisarts te gaan, zo net voor het weekend.

Universitair Medisch Centrum

Eenmaal daar lag hij in mijn armen en reageerde hij ook op mij niet meer. De huisarts belde het ziekenhuis, waar ik als een speer naar toe ben gereden met hem. Daar moest hij direct in de mri scan. Toen de kinderarts in het ziekenhuis een ambulance ging bellen voor een Universitair Medisch Centrum, besefte ik dat dit ernstig was. Daar aangekomen ging ik ruim een uur met hem in de scan. Deze is uiteraard niet gebouwd op 2 personen. Daar lag ik met mijn hoofd op zijn luiertje, hem toe te spreken. We gaan het redden mannetje, mama en papa zijn bij jou.

Levensgevaar

Met een rood hoofd kwam ik na een dik uur uit de scan, snakkend naar adem. Er stond een team klaar in blauwe pakken met mutsen. Huh? Dit ging me even te snel.
Nog sneller ging het toen we mee werden genomen door de chirurg naar een soort bezemkast. Hij vertelde ons dat ze een tumor hadden gezien bij Sem en dat hij daardoor heel veel vocht bij zijn hersenen had opgebouwd. Dit moest NU worden geopereerd, hij was in levensgevaar. We gaven hem een dikke knuffel en daar ging ons mannetje, mee met de blauwe pakken.

Wachten, wachten, bellen en wachten.

ziekenhuis

Veel vragen

In een soort roes belden we de opa’s en oma’s die onze dochter Sophie hadden opgevangen. Wij hoorden ze huilen door de telefoon en zeiden dat we ons geen zorgen hoefden te maken om Sophie. Het lange wachten was begonnen. Elk geluidje wat leek op een rijdend bedje veerden we overeind. Na ruim 3 uur kwam de chirurg dan toch eindelijk vertellen dat de operatie goed was gegaan. We zaten vol met vragen, maar dat waren er ook veel over de tumor. De oncoloog kon ons daar meer over vertellen. Een oncoloog? Haha..nee niet ons kindje toch? Dit was vast een vergissing.

Nog steeds verdoofd begon toch langzaam maar zeker steeds meer door te dringen dat dit echt mis was. Vrijdag 29 mei 2015 heeft ons leven op slag veranderd. We leven van dag tot dag, vechten op de zware momenten maar genieten bovenal intens van ieder mooi moment.

We zijn nu bijna 2 jaar verder en de belangrijkste levenslessen en wijsheid heb ik in deze jaren geleerd. Mocht er interesse zijn dan vind ik dit prettig om te delen.

Lieve Marit, jeetje, waar moet ik beginnen? Ik volg je al een tijdje op instagram en van daaruit straal je ontzettend veel positiviteit op mij over. Wat vind ik het knap hoe jij en je gezin dit allemaal doen, en hoe jullie met deze ernstige ziekte, en het verdriet, omgaan. Heel erg bedankt voor het delen van jouw verhaal, er is zeker interesse in een vervolg. Ik kijk er naar uit. Veel liefs Saskia

Zou jij een vervolg willen lezen van Marit?

Over Marit van Amerongen

Marit van Amerongen, 33 jaar en trotse moeder van dochter Sophie (7) en zoontje Sem (3). Sem heeft een hersentumor en wordt op dit moment behandeld door middel van chemotherapie. Marit schrijft iedere eerste vrijdag van de maand een blog over haar leven en haar ervaringen in dit traject.

Reacties

  • Nicole

    Wat een nachtmerrie. Maar ben zeker benieuwd hoe het nu gaat met jullie!
    Onlangs geplaatst door Nicole: Uitslapen? Dat zit er niet meer in!

  • Joanne

    Pfff…als ik het weer lees komt het allemaal weer zo helder boven! Hoe wij in die dagen ervoor bij jullie waren en hoe hij er uit zag…groter hoofdje…uitpuilende ogen…ik moet meteen weer huilen. Wat fijn hoe het nu met hem gaat…na die dag toen. Hij is zo lief slim en grappig! Goed geschreven zus en natuurlijk wil ik meer lezen! Liefs

  • Geertje

    Wat een heftig verhaal zeg! Ook ik ben erg benieuwd hoe het nu met jullie gaat! Ik hoop goed!

  • Joyce

    Wat heftig. Ik ben erg benieuwd hoe het nu met jullie gaat.

  • Saskia Makkink

    Kippenvel krijg ik bij het lezen van jou blog. Het raakt me. Wat een heftige tijd maken jullie sinds die ene datum in 2015 mee. Keep strong together♡.
    Liefs!

  • Nancy

    Je ergste nachtmerrie. Ik ben ook heel benieuwd hoe het nu met jullie gaat.

    Groetjes nancy

  • Sabrina

    Als de dag van gisteren… Zo heftig wat jullie elke dag doormaken. Maar ook zo een fantastisch mannetje! Trots op jullie 😘

  • Henriette

    Lieve

    Een dapper gezin die ook weet wat het is om beperkingen om te buigen in mogelijkheden ! Blijf geloof houden in wat komen gaat. Ongelooflijk trots op jullie gezin!
    Keep strong

  • veronique

    zoveel bewondering voor je kracht, natuurlijk kan je niet anders. Sinds ik zelf mama ben, versta ik de kracht maar ook de hulpeloosheid. Veel bewondering voor je!! ik volg je ook op instagram! respect en heel veel knuffels vol goeie gezondheid, liefde, sterkte en vriendschap naar jullie!

Reageren op Joyce Annuleren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv