Toen ik zes weken zwanger was van Sophia en last kreeg van mijn prenatale depressie zag ik er op zijn zachtsgezegd niet uit. Iedereen die mij zag vroeg wat er aan de hand was. Ik hield het allemaal een beetje af omdat ik nog in de ontkenningsfase zat, maar dat ik ziek was, dat was duidelijk. Toen ik eenmaal aan de medicatie zat en ik weer kon slapen door de slaapmedicatie begon ik er weer uit te zien zoals ik was. Gelukkig. Maar toen ik er weer uitzag als mijzelf, welliswaar met dikke buik, merkte ik dat alles vergeten was en iedereen in de veronderstelling was dat alles helemaal ok was. Lees meer..