Help! Ik kan er niet meer tegen.. (softer door moederschap)
3 nov 2015 Mama 30

Help! Ik kan er niet meer tegen.. (softer door moederschap)

Aan mezelf merk ik dat sinds ik moeder ben geworden ik nogal soft ben geworden. Ik heb het idee dat er veel dingen zijn waar ik niet meer zo goed tegen kan en waar ik eigenlijk gewoon liever niet over na wil denken. Ik ben dus gewoon softer geworden door het moederschap, herkenbaar?

Gruwelijke verhalen

Toen ik jonger was, laten we zeggen 16 jaar, kon ik redelijk wat hebben. Als er in een film uitgebreid iemand in elkaar werd geslagen en mishandeld kon ik daar rustig naar kijken. Gruwelijke verhalen waar moorden in werden beschreven? Geen probleem hoor. Voordat jullie denken dat ik een of andere engerd ben, dat valt best mee, het is niet dat ik het leuk vond om gruwelijke verhalen te lezen, alleen ik kon er wel tegen.

Softer door moederschap

Tegenwoordig is dat wel anders. Toen er onlangs in een serie een man met een stok in elkaar werd geslagen deed ik mijn handen voor mijn ogen (ja echt). En het liefst had ik ook nog wat in mijn oren gedaan. Ik kan er niet meer tegen en merk dat ik softer door het moederschap ben geworden. Berichten en tv programma’s waarin gesproken wordt over pedofielen gaan direct op een andere zender. Verhalen over kinderen die mishandeld worden? Daar doet mijn hart pijn van.

Beschermingsmechanisme van moeders

Toen ik mij begon af te vragen hoe dit nu toch kan bedacht ik mij: ik ben moeder geworden. Mijn taak is om mijn kinderen te beschermen. En ik geloof daarom best dat ik afkeer tegen al het slechte heb puur om mijn kinderen en gezin te beschermen. Ik heb namelijk weleens gelezen dat het een beschermingsmechanisme is van moeders. Bijzonder eigenlijk dat de natuur het zelfs zo geregeld heeft dat wij moeders onze kinderen zelfs op deze manier kunnen beschermen.

Voor mij dus geen enge tv programma’s meer. Ik blijf wel lekker in mijn mama cocon en hoop dat ik mijn kindjes nog een tijdje kan behoeden voor dit soort dingen, die helaas veel voorkomen in onze wereld.

Ik ben heel benieuwd naar jullie reacties in de comments. Is dit herkenbaar? Kan je je vinden in de theorie dat het softer worden door moederschap een beschermingsmechanisme is van moeders?

handtekening-saskia

 

Reacties

  • Fleur

    Heel herkenbaar, ik doe trouwens ook gewoon mijn handen voor mijn ogen bij enge stukjes ;P en vroeger keek ik faces of death en saw.. Waar ik ook niet zo goed tegen kan zijn gruwelijke dingen op Facebook die ineens in je feed opduiken.

  • Carlijn

    Ontzettend herkenbaar! Ik heb het niet bij films of series, daarvan weet ik toch dat het fictie is. Maar toen laatst in het nieuws was dat een vader zijn twee kinderen jarenlang had misbruikt, moest ik huilen. Dat soort dingen vond ik altijd al walgelijk, maar nu ik moeder ben, kwam het extra hard aan.

  • Adinda

    Heel herkenbaar. Heb vaak een kussen voor mijn gezicht en dan kijk ik al niet eens meer naar horror films.

  • Geertje - Stay At Home Mama

    Enge series kan ik wel tegen, das toch nep… maar het nieuws sla ik tegenwoordig wel over! Het maakt me bang en ga dan nadenken over de toekomst… De meiden zijn nog zo jong, stel dat er hier in Nederland iets gebeurt!! Bomaanslagen, oorlog.. dat vind ik eng!

  • debby

    Enge series of films trek ik nog wel. maar al dat geweld op de wereld trek ik steeds minder. Dat gedoe met die vluchtelingen bijvoorbeeld, ik word daar zo verdrietig van.

  • jeapiebel

    Moederschap doet een mens veranderen, gelukkig meestal voor een goede reden en op een goede manier. Maar ik denk ook dat het een fase is waarin je zit en beetje schuld van de hormonen. Ik merk wel dat toen mijn kind klein was, was ik vrij emotioneel over alles en nu wat minder.

  • Marguerita

    Heel herkenbaar, fijn dat je erover schrijft want ik dacht dat ik de enige was! Ik kijk ook geen enge films meer sinds ik kinderen heb, zelfs het nieuws op nu.nl sla ik over. Het komt allemaal veel te hard binnen.

  • Chris

    Het moederschap heeft mij ook op die manier veranderd. Als er ook maar iets narigheid op de televisie komt, zet ik het gelijk op een andere zender. Ik heb gewoon geen zin meer in al dat vreselijke nieuws.

  • Hilde

    Ik herken dit heel erg, ik kan absoluut niet tegen geweld, mishandeling, etc al weet ik dat het in een film of serie nep is.. ik kijk/luister dan liever niet want voel me er echt naar door! Maar ik heb dit eigenlijk al zo lang ik het me kan herinneren en ben nog geen moeder haha dus ben benieuwd of het bij mij dan nog erger word als ik wel ooit moeder ben :p

  • Vlijtig Liesje

    Het ligt er aan The Walking Dead kan ik nog prima kijken maar aan Sophie’s Choice waag ik me dus echt niet meer!

  • Marijke I easydailyfood

    Heeeeel herkenbaar! Kon er vroeger wel naar kijken maar inmiddels echt niet meer. Helemaal dingen in het nieuws die te maken hebben met kleine kinderen. Vreselijk..

  • Evelien @ Mamzella

    Heel herkenbaar! Ik denk dat dat ook komt doordat je beseft dat iedereen wel iemands dochter of zoon is 🙂

  • sandra

    ooooh, zo herkenbaar dit. Ik kan er ook absoluut niet tegen meer.. Het lijkt ook alsof het nu veel meer opvalt ofzo..

  • Nesrin

    Dit is één van de redenen waarom ik niet meer naar het nieuws kijk, maar dit heb ik ook in films en series. Sinds ik moeder ben ben ik een stuk softer maar op andere vlakken juist sterker.

  • Lifesabout

    Oh jazeker ik kan ook niet meer kijken naar beelden van kindjes met honger of die midden in een oorlog zitten. Je moedergevoel neemt het nu over en ik ben echt een balletje geworden. Geweld vond ik altijd zinloos, maar nu helemaal!

  • Daenelia

    Ik heb ook grote moeite met echte beelden van hongerige kinderen, en berichten van kinderen die mishandeld worden, net zoals ik ook tranen in mijn ogen krijg van magere ponies, puppies die achtergelaten worden en kittens die tegen muren … nou ja: dat deed men vroeger. Maar ik maak wel onderscheid tussen echte gebeurtenissen en fictieve verhalen. En met fictieve verhalen heb ik dus geen moeite. Ik kijk gelukkig nog graag Tarantino films, en zie dan niet zozeer het overdreven geweld, maar het verhaal. Ik ben blij dat ik dat verschil nog kan zien.

  • Sofie Katelijne

    klinkt heel aannemelijk.. ik vind het ook een beetje een tweestrijd, langs de éne kant wil je beschermen maar aan de andere kant wil je natuurlijk dat ze de realiteit kennen..

  • Angèlique

    Ik kijk veel verschillende series of films, maar mishandeling of iets dergelijks sla ik liever over! Vreselijk wat mensen elkaar aan kunnen doen in de wereld.

  • Iris

    Bij films en series denk ik op het moment dat ik iets engs/gruwelijks zie dat het allemaal gespeeld is, dat helpt enorm. Maar ja, misschien verandert dat ook wel.

  • Kaylee Roxanne

    Wat bijzonder om te zien hoe je hele lichaam en geest reageert op het mama zijn! Ik denk dat dit een hele goede verklaring is, de natuur heeft allemaal bijzondere manieren om te zorgen dat er voor kindjes gezorgd wordt. Ik las ook wel eens dat baby’s expres schattig zijn, zodat we wel voor ze wíllen zorgen.

  • Sheela

    Ik herken mezelf er heel erg in. Ik kijk gewoon helemaal geen “enge” films meer en als dat er bij een serie tussendoor komt kijk ik gewoon wel even weg.
    Ik heb het helemaal heel erg met verhalen over kindjes met kanker of, zoals laatst in mijn omgeving, een dood geboren kindje. Ik kan daar heel erg om huilen en me heel rot voelen ook al is het niet mijn eigen kindje. Voor me gevoel komt dat pijnlijke gevoel wel heel dichtbij omdat het ook altijd je eigen kindje had kunnen zijn. Heel vervelend, ik ben soms net een weekdier haha

  • Charlotte

    Ik kan ook echt niet tegen (zinloos) geweld in films, maar dat kon ik voordat ik moeder was ook al niet

  • Annelies

    Ik ben geen moeder, maar herken wel het een en ander in je verhaal. ‘Vroeger’ kon ik overal tegen. Ik kon alles prima zien zonder er wakker van te liggen. Maar tegenwoordig trek ik me heel veel dingen aan en staan bepaalde nieuwsberichten of beelden in mijn geheugen gebrand. Ik laat ze moeilijk los terwijl ik er eigenlijk helemaal niets mee te maken heb. Ik trek het me gewoon aan. Misschien heeft het ook iets te maken met ouder (en wijzer) worden. Al dénk ik dat als je moeder bent, dat je dat inderdaad een soort van beschermingsmechanisme krijg.t

  • Simpel, met een snufje liefde

    Goed beschreven en helemaal waar. Vanaf het moment dat ik die kleine voor het eerst in mijn armen had veranderde ik in moederkloek. Alles wat ook maar een beetje negatief is dat werd meteen opgevangen door mijn mama radar en ver bij m’n kinderen uit de buurt gelaten. Ik ben ook een emotioneel wrak af en toe. Vroeger kon ik veel meer dingen zien zonder dat het me echt heel erg aangreep, maar nu kan ik wel janken om al het leed in de wereld.

  • Milou

    Pff… ik merk dat nu ik zwanger ben er al veel minder goed tegen kan. Dat zal vast na de zwangerschap nog veel erger worden! Je wilt natuurlijk toch je kinderen beschermen tegen al het ‘kwaad’ in de wereld.

  • Loene

    Op zich kan ik wel wat hebben, maar s’ Avonds alleen in het donker een enge film kijken of serie, dat kan ik niet goed tegen. Meestal zit ik dan toch met m’n handen voor m’n ogen haha.

  • Jeanine

    Jep, hier nog zo’n mammie gone soft. Niet te geloven maar soms krijg ik al tranen in mijn ogen van een tekenfilm.

  • Lilian

    Ik kan vooral héél slecht tegen mensen die hun kinderen laten huilen. Ik krijg daar echt pijn in m’n hart van. Ik denk vooral dat ik me nu meer realiseer hoe afhankelijk kinderen van hun ouders zijn en ik kan echt zo slecht tegen ouders die zich er naar mijn idee te gemakkelijk vanaf maken of die signalen van hun kinderen niet opvangen. Ik zeg er nooit iets van, want dan haat iedereen me, maar in Anna’s klas zijn echt een paar kindjes waarbij mijn hart regelmatig breekt.

  • Sofie

    Oooohja heel erg herkenbaar!

  • Saskia

    Ik vind dit een interessant artikel! Ik kan zelf nog prima tegen geweld op tv, in series/films en in boeken (zolang het fictie is dan!!). Maar ik heb het inderdaad wel van een aantal mama’s gehoord dat ze nu ze moeder zijn veel minder tegen dat soort dingen kunnen en bij de eerste de beste zielige reclame al in huilen uitbarsten hihi. Het zullen de hormonen wel zijn denk ik!

Plaats je reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv