Er zijn van die momenten in het jaar waarvan je van tevoren al weet dat ze druk worden. Voor mij zijn de laatste schoolweken daar zonder twijfel één van. Gisteren plaatste ik hier op Instagram al een berichtje over in mijn story. De berichten die ik daarop kreeg gaven mij de bevestiging dat ik echt niet de enige hierin ben.
Eigenlijk vraag ik mij elk jaar weer af waarom het zo druk moet zijn aan het einde van het jaar. Soms lijkt het alsof alles nog even in het jaar gepropt moet worden. De afgelopen jaren heb ik wel geleerd dat dit een periode is die veel energie kost. Het warme weer, alle activiteiten en kinderen die soms ook gewoon moe zijn.
Waarschijnlijk zul je het wel herkennen. Een volle agenda, elke dag iets op de planning. En dan niet te vergeten al het persoonlijke dat speelt.
Waarom de laatste schoolweken zo druk zijn
Op dit moment draait alles tegelijk. Mijn zoon zit midden in zijn toetsweek. In vergelijking met voorgaande jaren heb ik daar eigenlijk niet veel mee te maken. Behalve dan dat ik wel echt structuur voor hem probeer aan te brengen. Goed eten, op tijd naar bed.
Mijn dochter sluit ondertussen groep 7 af. Ook dat gaat op zich haar gangetje, alleen merk ik soms wel dat dit jaar best een pittig jaar is qua groepsdynamiek. Dat hoort erbij, maar kan soms natuurlijk wel wat meer spanning opleveren. Alles samen maakt dit het best intensief.
Er zijn zoveel ballen om hoog te houden
Naast alles rondom de kinderen probeer ik er ook zoveel mogelijk voor mijn moeder te zijn. Sinds het overlijden van mijn vader is er veel veranderd. Niet alleen voor haar, maar eigenlijk voor ons allemaal. Er zijn praktische dingen die geregeld moeten worden, momenten waarop ze iemand nodig heeft en dagen waarop ik gewoon even langs wil gaan om samen een kop koffie te drinken. Dat voelt voor mij als niet meer dan normaal.
Maar eerlijk is eerlijk: soms merk ik ook dat mijn dagen simpelweg te weinig uren hebben. Ondertussen probeer ik Twinkelbella draaiende te houden, afspraken na te komen, het huishouden te doen en er natuurlijk ook gewoon voor mijn gezin te zijn. Soms vraag ik me af hoe andere moeders dat toch allemaal lijken te doen. En ja, dat is een vraag die altijd maar terug blijft komen haha!
De rouw komt soms ineens keihard binnen
Wat misschien nog wel het moeilijkst is, is dat de rouw zich niet laat plannen. Overdag lukt het me vaak om door te gaan. Er is altijd wel iets dat aandacht vraagt. De kinderen, mijn Instagram en blog, boodschappen of andere afspraken zorgen ervoor dat ik actief blijf. Toch zijn er nog steeds momenten dat het zo hard binnen valt dat ik geen vader meer heb. Dat ik hem ineens intens mis. En soms, nu zelfs nog, dat ik niet kan beseffen dat hij er niet meer is. Onlangs ging de deurbel en dacht ik: “daar is papa”, om vervolgend direct te beseffen dat dit nooit meer zal gebeuren. Het doet nog steeds pijn.
Nu het zomer is moet ik ook regelmatig denken aan hoe hij door mijn tuin liep en direct ging voelen of de planten wel water hadden gehad. Vaak een beetje gemopper dat ik meer water moest geven, en oh kijk die plant, die moet je wel snoeien hoor. Toen vond ik dit weleens vervelend. Nu denk ik: jij mag mijn hele dag vol mopperen papa.
Slecht slapen
De laatste tijd slaap ik ook minder goed. Vooral zorgen, dingen die geregeld moeten worden. Ik ben dankbaar dat mijn oudste zichzelf helemaal weet te redden. Als grapje zeg ik vaak: “Senna zorgt wel voor zichzelf”. En dat is fijn.
Daarentegen zijn er gewoon nog veel regeldingen na het overlijden van mijn vader. Vooral regel dingen voor mijn moeder. Ook het vakantiehuis gaat niet zoals we hadden gehoopt. En ergens weet je dit ook van tevoren wanneer je een verbouwing start. Er zijn altijd tegenvallers. Gelukkig zie ik wel steeds wat meer vorderingen. Het komt goed, en het wordt vast prachtig, maar het brengt wel iets van spanning mee. Minder voor mij, meer voor Vincent die er helemaal midden in zit.
Zomervakantie
Nog even en we mogen de vakantie gaan vieren. We gaan een weekje naar Duitsland en verder moet er heel veel geklust gaan worden. Hoe we dit met de kinderen gaan doen vind ik nog wel even spannend. Ik wil hen niet te kort doen, en wil voor hen heel graag dat ze een fijne vakantie hebben en goed kunnen uitrusten.
Zo. Even van mij afgeschreven. Nu ga ik lekker genieten van een maaltijd die Senna heeft klaargemaakt haha!
Liefs!