Fenna haar man leidde een dubbelleven

Elke zondag mag ik een verhaal delen van een lezer over wat haar leven ingrijpend heeft veranderd. Dit keer het verhaal van Fenna waarin zij over hoe haar man een dubbelleven leidde en hoe zij tot deze vreselijke ontdekking kwam. Ook vertelt zij over haar uiteindelijke keuze om haar man te verlaten en voor haarzelf, en haar dochter te kiezen.

Heb jij ook een verhaal dat je wil delen omtrent gezondheid, zwangerschap, bevalling, familie, gezin? Heel graag! Dit kan eventueel anoniem. Mail mij op info@twinkelbella.nl  

Iets in mij zegt dat het niet klopt

Het schemert en hij slaapt al. Met trillende handen pak ik zijn telefoon. Waarom weet ik eigenlijk niet, maar iets in me zegt dat het niet klopt. Dat hij dingen doet die niet horen in een gezonde relatie. Mijn hart bonst in mijn keel terwijl ik de pincode intoets. Even haal ik diep adem voor ik verderga. Ik druk op de knop waarachter de sms-berichten verstopt zitten. Bedachtzaam ga ik naar beneden tot ik mijn vermoeden bevestigd zie: een raar nummer van vier cijfers met zo te zien seksueel getinte berichten. De adrenaline stroomt nu door mijn lichaam. Dit is eigenlijk zo’n punt in het leven waarop mijn nieuwsgierigheid me misschien meer kwaad doet dan goed. Ik open de sms en lees. De onbekende vrouw aan de andere kant van de lijn stuurt berichten over wat ze met elkaar gaan doen en hij antwoordt daar gretig op. Ik voel me misselijk, maar moet weten wat hij nog meer stiekem in zijn telefoon heeft staan. Ik ga de rest van zijn sms’jes af, maar deze zijn allemaal naar vrienden, naar mezelf en zijn moeder. Verder niets.

Foto’s en filmpjes dan? Opnieuw ga ik op zoek en vind een seksueel filmpje. Zou hij erbij zitten? Ik kijk of ik iets kan vinden dat ik herken, staar me bijna blind op de omgeving die ik niet herken. Het filmpje lijkt opgenomen met een mobiele telefoon en door een man. Maar wie? Ik zie nog foto’s van een vrouw die ik niet herken. Misschien niet zo gek, ik zie vooral een stuk van haar rug… Met het zweet in mijn handen open ik zijn laptop. Ik kan niet meer stoppen nu ik weet dat hij inderdaad dingen doet achter mijn rug om. Tegelijkertijd voel ik me misselijk. Van het vertrouwen dat gebroken is? Mijn voorgevoel dat klopte?

Een dubbelleven

Eenmaal in zijn laptop zoek ik de geschiedenis af. Hij heeft veel profielen bekeken van vrouwen, heel veel. En halverwege, in eerste instantie lees ik eroverheen, staat een link naar een onbekende website. Ik klik erop. Het blijkt een website te zijn voor mensen die op zoek zijn naar een ‘gezellige nacht’ – om het maar eufemistisch te zeggen. Trillend zoek ik de nickname op die hij voor vrijwel alles gebruikt (wat dat betreft heeft hij zijn hele dubbelleven niet bepaald slim uitgedacht) en vind hem dan ook direct.

1. zoekt vrouwen in de leeftijd 20-35, omgeving …
   Just sex, no strings attached!

De adrenaline en het bedrogen gevoel dat ik zojuist nog had, maken plaats voor woede. Hoe durft hij? Misschien ben ik aangekomen sinds de bevalling, maar dat geeft hem niet het recht achter mijn rug om pogingen te doen met een ander het bed in te duiken! Ik been naar de slaapkamer en maak hem hardhandig wakker. Ik vertel wat ik gevonden heb, dat ik hem wel doorheb en vraag hem vooral waarom. Want waarom doe je zoiets? Hij ontkent echter alles. Zegt dat het maar een spelletje was, dat hij er niets mee gedaan heeft en draait, als hij goed wakker is, de zaken kwaad om: ik had van zijn spullen moeten afblijven. Verbluft staar ik hem aan. Overbluft zelfs. Ik verstom, hij gaat weer slapen. In de huiskamer huil ik dikke tranen. Ik weet dat dit het begin van het einde is, maar hoe vertel je zoiets aan je kind?

Wegrijden, en niet omkijken

Ik kan het niet. Ik weet dat ik nog niet klaar ben om te vertrekken, dat hij mij pijn doet dat kan ik wel hebben. Zolang zij er maar niet bij betrokken raakt, hou ik wel vol. Denk ik althans. Maar binnen minder dan een maand barst de definitieve bom. We krijgen gigantische ruzie en dit keer kan ik niet anders dan onze koffers pakken. Bij het wegrijden, kijk ik niet om. Ik kijk alleen in de spiegel naar mijn kleine, slapende meisje. Eigenlijk voel ik geen verdriet meer, merk ik, alleen opluchting. Op naar een betere toekomst, waarin geen ruimte meer is voor foute mannen en verspilde energie. Het is tijd voor mijn meisje en mijzelf.

Dankjewel Fenna voor het delen van jouw verhaal. Wat moet het moeilijk voor je geweest zijn om deze vreselijke ontdekking te moeten doen. Ik heb ontzettend veel bewondering voor je, hoe je hebt gekozen voor jezelf en voor je dochter, daar moet je ontzettend sterk en krachtig voor zijn. Ik wens jou en je dochter het allerbeste en goeds toe.