Wat ik heb geleerd als verpleegkundige
13 jun 2019 Lifestyle 2

Wat ik heb geleerd als verpleegkundige

Inmiddels werk ik al jaren niet meer als verpleegkundige. Toch zijn er wel echt dingen die ik heb geleerd tijdens mijn hbo-v opleiding en tijdens de tijd dat ik mocht werken als verpleegkundige. Ik heb veel geleerd over mensen, en hoe zij in elkaar zitten, maar ook natuurlijk veel over het menselijk lichaam zelf. Lees je mee?

Mensen zijn mensen

Wat ik vooral heb geleerd tijdens mijn studie en tijdens mijn stage en werkervaring is dat mensen gewoon mensen zijn. Ergens zijn we gewoon allemaal hetzelfde, we willen duidelijkheid in onzekere situaties, we willen aandacht voor ons persoon en we willen ons zo nu en dan ook een beetje geliefd voelen. Dingen die in mijn ogen heel belangrijk zijn, zeker in de zorg naar patiënten die al een onzeker tijd tegemoet gaan door hun ziekte. Ik denk dat wanneer je deze aspecten toepast, je al heel veel kan betekenen voor mensen en het lijden wellicht een klein beetje dragelijker kan maken voor hen.

Het lichaam is zo bijzonder

Volgens mij zat ik met sommige colleges nog net niet met mijn mond open te luisteren haha. Maar mensen, echt hoor, het lichaam is zo onwijs bijzonder en mooi. Bijna niet te geloven hoe perfect alles in elkaar steekt en hoe het lichaam zichzelf ook weer beschermt. Ik vond de lessen anatomie en fysiologie heel gaaf om te leren. En dat vind ik eigenlijk nog steeds. Wel vind ik het jammer dat ik al zo veel weer vergeten ben helaas.

Belang van aanraken

Ik kan niet goed aangeven waarom ik het zo belangrijk vind. Maar ik merk dat het altijd bij mij blijft en dat ik ook in de opvoeding naar mijn kinderen toe het belang van aanraken heel erg belangrijk vind. Wat ik heel heftig vond was om te horen dat wanneer baby’s alles krijgen qua voeding en drinken, maar geen aandacht, zij komen te overlijden. Dat geeft al aan hoe belangrijk het is om aan te raken. Ook zijn er onderzoeken die aangeven dat mensen sneller beter worden wanneer zij gewoon af en toe even een schouderklopje krijgen. Aanraking is essentieel voor mensen. Mijn kinderen probeer ik dan ook altijd extra veel te knuffelen. Vooral tijdens depressieve periodes die ik meemaakte, het gaf mij rust dat ik op die manier wel iets voor hen kon doen.

Uiteindelijk zijn er natuurlijk nog veel meer punten die ik heb geleerd. Ik denk vooral dat ik een enorme zelfontwikkeling heb doorgemaakt. Ik heb mijzelf leren kennen, ik heb leren omgaan met onmenselijk verdriet, ik heb mogen leren om anderen te troosten. Ik zou er nog een heel artikel aan kunnen wijden hahaha. Maar houd het voor nu even hierbij. Mocht je meer willen lezen, of vragen hebben dan lees ik dit graag terug hieronder in de comments

 

Reacties

  • Rosanne

    Wat een prachtig artikel Saskia!
    Heel leuk om te lezen als toekomstig verpleegkundige 🙂 En ook zeker heel herkenbaar. De zorg is zo ontzettend mooi!

  • Naomi

    Heel mooi. En heftig ook wat je schrijft over het aanraken van baby’s. Ik kan me voorstellen dat het als verpleegkundige soms lastig kan zijn dat er allerlei regels zijn rondom aanraken. Het lijkt me dat een patiënt soms gewoon even een arm om zich heen nodig heeft en dat is dan ‘verboden’. Vind ik best ingewikkeld voor verpleegkundigen.
    Onlangs geplaatst door Naomi: GGZ-wachtlijsten

Plaats je reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv