Moeder zijn is geweldig, maar eerlijk is eerlijk: soms is het ook gewoon ontzettend vermoeiend. En dan bedoel ik niet alleen “een beetje moe”, maar echt dat gevoel dat je continu achter de feiten aanloopt. Alsof je hoofd nooit helemaal uit staat en je zelfs wakker kunt worden terwijl je eigenlijk nog steeds uitgeput bent. Ik denk ook echt dat veel vrouwen zich afvragen: waarom zijn moeders altijd moe?
Toen mijn kinderen jong waren, had ik dat zó erg. Vooral in de jaren met gebroken nachten, haastige ochtenden, opvang, school, werk en een huishouden dat nooit af leek te zijn. Ik weet nog dat ik soms op de bank zat en dacht: hoe doen andere moeders dit allemaal? Want zelfs wanneer ik eindelijk even kon zitten, voelde mijn hoofd nog druk. Juist in die periode begreep ik echt waarom zoveel moeders altijd moe zijn.
Nu mijn kinderen ouder zijn, merk ik gelukkig wel dat die extreme vermoeidheid minder wordt. Natuurlijk ben ik nog steeds weleens moe — volgens mij hoort dat ook een beetje bij het moederschap — maar het constante overlevingsgevoel van vroeger herken ik veel minder.
En toch hoor ik nog steeds zoveel moeders zeggen: “Ik ben altijd moe.” Daarom leek het me goed om hier eens eerlijk over te schrijven. Want waarom zijn moeders altijd moe? Vaak heeft dat met veel meer te maken dan alleen te weinig slaap. Vaak spelen ook mentale belasting, overprikkeling, continu zorgen en altijd “aan” staan een enorme rol.
