Nina is een alleenstaande moeder
14 apr 2019 Dit veranderde mijn leven Mama 8

Nina is een alleenstaande moeder

Elke zondag deel ik een verhaal met jullie van een lezer over wat haar leven ingrijpend heeft veranderd. Dit keer het verhaal van Nina over haar alleenstaand moederschap en haar ervaring hiermee.

Heb jij ook een verhaal dat je wil delen omtrent gezondheid, zwangerschap, bevalling, familie, gezin? Heel graag! Dit kan eventueel anoniem. Mail mij op info@twinkelbella.nl  

Mijn verhaal start in de zomer van 2015. Ik heb dan net een nieuwe baan die aansluit bij mijn studie communicatie. Daar was ik erg blij mee, want voorheen combineerde ik freelance werk als copywriter met een parttime baantje in een winkel. Ik was net een paar maanden met de vader van mijn zoontje aan het daten.

Lichamelijk merkte ik al enige tijd veranderingen. Ik had erg last van acne, wat ik al sinds mijn puberjaren al niet meer had. Bovendien had ik erg last van mijn darmen, maar dit had ik altijd al vanwege mijn Prikkelbare Darm Syndroom, en door mijn nieuwe baan was het goed mogelijk dat de klachten verergerden. Maar ik vond het wel gek dat ik toe leek aan een grotere beha. Ik vertelde over mijn kwaaltjes aan een vriendin. Haar zus was op dat moment in verwachting. Mijn vriendin zei: “Misschien moet je een zwangerschapstest doen.” Ik lachte in eerste instantie om haar advies, maar toch zat ik een paar dagen later met een Kruidvat test op het toilet. Een duurdere wilde ik beslist niet, want het ding was alleen bedoeld om mij ervan te verzekeren dat ik niet zwanger was.

Onverwacht zwanger

De vader van mijn zoontje en ik zaten in dit stadium nog niet op een kind te wachten. Onze relatie was pril en ook nog eens een wankel schip. Door de zorgen om mijn onverwachte zwangerschap en om mijn relatie ging het ook niet goed op mijn werk. Ik besloot de baby te houden, want ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om de zwangerschap te beëindigen. Want wat als ik er later, zeg maar op mijn 39e, spijt van zou krijgen? De vader van mijn zoontje leek langzaam maar zeker te wennen aan het idee dat hij vader werd. Toch ging het een aantal keren aan en uit. Mijn zwangerschap was een rollercoaster van emoties.

Stress tijdens de zwangerschap

Ik verloor ondertussen ook mijn baan. Financieel gaf dat veel stress, want wie zou mij nog aannemen? Met het freelance werk verdiende ik niet genoeg om van te leven. Gelukkig kon ik dure aankopen zoals een kinderwagen, maxi cosi en buggy overnemen van mijn zus. De relatie tussen de vader en ik ging maar zo zo. Bezoeken aan de verloskundige of aan de babywinkel deed ik vrijwel altijd alleen. Het is erg rot voor een zwangere om alleen rond te dwalen tussen de rekken met babyspullen en om in je eentje kleertjes uit te moeten zoeken. Ondanks de zorgen kon ik wel genieten van het zwanger zijn. Ik kwam weinig aan en ik was niet misselijk.  Op mijn persoonlijke blog deelde ik zelfs zwangerschapsupdates, heerlijk!

Rond de 27e week van mijn zwangerschap barstte definitief de bom tussen mij en de vader. Ik heb hem laten weten dat ik niet meer stress kon gebruiken en dat ik vanzelf wel zou bellen als de bevalling zich aandiende of wanneer de baby er was. Ik heb veel verdriet om de ontstane situatie gehad. Bovendien heb ik mij regelmatig afgevraagd hoe een jonge vrouw, die “gewoon” gestudeerd heeft en uit een “normaal” gezin kwam, in zoiets verzeild kon raken. Bijna al mijn vriendinnen hebben gestudeerd, gaan of hebben een huis gekocht en ik stond er nu moederziel alleen voor. Gelukkig waren zij erg lief en kochten ze kado’s voor de baby en organiseerden ze, samen met mijn zus, in het diepste geheim een babyshower!

Ingeleide bevalling

James was niet van plan om zelf te komen. Daarom mocht ik met 41 weken en 5 dagen ingeleid worden. Hoewel ik super ging op de weeënopwekkers, deed zich een probleem voor: James lag scheef en hij kon geen spildraai maken. Het werd onmogelijk om natuurlijk te bevallen, dus werd ik met spoed naar de OK gereden voor een keizersnede. James werd even na middernacht geboren, de bevalling duurde met de inleiding erbij zo’n 12 uur. Hij bleef ter observatie nog op de neonatologie. Dat vond ik erg jammer, want ik had hem graag bij mij gehad. Gelukkig bleek James een taaie, we konden drie dagen na de keizersnede naar huis!

Alleenstaand moederschap

Het contact met de vader liep wederom stuk in de kraamtijd. Hij is wel op bezoek geweest, maar na meerder incidenten vond ik het welletjes. Ik had niet het idee dat onze onderlinge communicatie zou verbeteren, en het leek mij beter om James buiten ons getouwtrek te houden. Ik wilde James alleen opvoeden, in alle rust. Als hij er zelf aan toe is, mag James van mij contact opnemen met zijn vader. Ik vind namelijk dat ieder kind het recht heeft om te weten waar het vandaan komt.

Over James

James is een heel vrolijk mannetje. Hij houdt er erg van als zijn oma liedjes met hem zingt of om geluidjes of muziek te horen. Hij staat elke ochtend vrolijk op en hij speelt graag met alles dat gekleurd is of beweegt. James kan ondertussen al staan en hij brabbelt al regelmatig mama en andere varianten, zoals “nana”. Ik vond alleen moeder worden zo’n beetje het heftigste wat ik ooit heb ervaren. Je bent in je eentje verantwoordelijk voor een mensenleven, alles komt op jouw schouders neer. Gelukkig heb ik lieve mensen om mij heen die mij steunen. Helaas kon niet iedereen zich vinden in mijn keuze om single moeder te worden, maar mettertijd heb ik geleerd om daar boven te staan. Ik werk parttime en mijn werk is op fietsafstand van het kinderdagverblijf en van ons huis. Als James groter is, wil ik mij graag bij of om laten scholen en meer gaan werken. Als ik er zo op terugkijk, was het een hele zware tijd, maar ik had James voor geen goud willen missen!

Lieve Nina, heel erg bedankt voor het delen van jouw verhaal. Ik begrijp dat het even een drempel voor je moet zijn geweest om dit zo te delen. Ik vind het daarom onwijs knap en dapper dat je dit wel hebt aangedurfd. Ik wens jouw en je prachtige zoon al het geluk en het allerbeste toe. 

Meer lezen? Bezoek ook de blog van Nina.

Reacties

  • Steffie

    Ik vind heel knap van je dat jij zo’n besluit hebt genomen om jouw kindje alleen op te voeden.
    Wat een schatje ook op de foto! Vind het ook goed van jou dat je gewoon parttime werkt.. Dat lijkt mij best pittig wanneer de zorg van je kindje alleen op jouw schouders terecht komt.

  • Jessica

    Wat een dappere keuze heb je gemaakt om de relatie met de vader van James te verbreken. Voor jou levert dit veel stress op en dus ook voor James. Heel mooi dat je wel heel open zal zijn over zijn vader, wat je zegt ieder kind heeft recht om te weten wie zijn of haar ouders zijn. Heel veel geluk met James!

  • Marloes

    Ontzettend knap dat je deze keuze hebt gemaakt. Het kost lef om er alleen voor te gaan, maar als ik je verhaal lees is het de beste keuze voor jezelf en je kindje. Ik vind mama zijn best pittig soms, maar ben blij dat ik het kan delen. Respect dat het jou lukt om zelf rond te breien!!
    Onlangs geplaatst door Marloes: Hoe word ik een relaxte moeder?

  • Sheila

    Waar een mooi en openhartig verhaal. Ik heb echt alle respect voor jou en James!

  • Naomi

    Ontroerend en dapper. Mooi om te lezen hoe je alles doet om het beste voor je zoontje te zoeken. Ik kan me voorstellen dat het soms best pittig is. Veel liefde, geduld en wijsheid gewenst bij zijn opvoeding.
    Onlangs geplaatst door Naomi: Boekenpraat: Cody (Bernice Berkleef)

  • Britta

    Ik vind jou heel sterk! Je hebt juist voor je zoon gekozen. Dat maakt je een super mama!

  • Esmée

    Wat een dappere beslissing, soms moet je de knoop doorhakken ook al voelt het eerst ‘verkeerd’.
    Ik wens je veel geluk met wat de toekomst jullie mag brengen 😘

Reageren op Steffie Annuleren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv